:)

Hep bahsedilir ya...arkadaş ve dost ayrımı...

Dostlar da başlangıçta sadece arkadaş...onları zamanla dosta çeviren şey yanlarında kendimiz olmamıza izin vermeleri.

Bizden, ta içimizde saklı olandan hoşlanmaları.
Bizi böylece olduğumuz gibi sevmeleri...


O yüzden bir dostum onu kızdıracak bir şey yaptığımda "Eşek" diyebilir bana.
Ben de ona dönüp "hakkaten eşeğim ben yaaa..." diye mızırdanabilirim.

Temkine gerek yok...
Kendimi savunmama...
Siper kazmama ya da gardımı almama...

Böyle birkaç dostum var...
Tuhaf...
hepsi birbirinden farklı insanlar...

Tanışsalar büyük ihtimal birbirinden çok da hoşlanmayacaklar...
Belki başka bir arkadaşımla asla yapamayacakları birşeyi yapabilirler sadece:
Beni çekiştirmek...
Ortak sevgiden dolayı ve rahatça...:)

Bugün bu dostlardan birisini aradım telefonla.
Evde temizlik yapıyordum, düşünüyordum bir yandan. Sonra aklımda onunla konuştuğumu farkettim.
telefon açtım.

Önce güldüm. Alışık O bana, O da güldü...

"şimdi" dedim. "İş yapıyordum ben ve de seninle konuşuyordum aklımdan. Dedim ki ne saçma? Seninle konuşuyorum senin haberin yok. Olurrr mu? Olmazzz..."

Dedi ki:
"Eşek...Ne konuşuyordun bakiim benimle?"

"Sana ne?" dedim.
"Seni çok seviyom ben, onu bil yeter."

"Tamam tamam" dedi çok mutlu bir sesle. "Telman'ı dolaşacağım yine merak etme, gayet iyi."

Hımmm konu değiştiriyor. O benim gibi kedigillerden değil çünkü. Ben severim, sevdiğimi de söylerim. sık sık, bayıltana kadar...
Ve...

Telman annem...Adının kısaltması. sakın saygısızlık olarak almayın, sadece annemi en çok sevenler ona böyle seslenir...

Bahsettiğim dostum Bilge'm. Eski blogu bilenler hatırlar belki, İlker'in annesi...Ve de eski komşum...

Ben bugün Onu çok sevdiğimi buraya da yazmak istedim...

Umarım sizi de bayıltmamışımdır...:)

Bilgecim,
arkadaşımsın, dostumsun eyvallah...
Ama biliyur musun? Kardeşimsin de...