12 Ağustos 2009 Çarşamba

işte geldim burdayım...:))

ben sizi çok özledim.
ben kendimi de özledim.
çok koşuşturduk.
olsun ama.
çok koşuşturduk işte.
endişeyle.

tedavi bitti derken,
azıcık başa döndük.
n'apalım.
bir cerrahi operasyon.
ciddi de bir şeydi.

Ve inanılmaz bir doktor.

ne insanlar var bu ülkede.
ne değerli insanlar,doktorlar...
daha ilk konuşmada karşısındakine güven telkin eden,
doğruları söyleyen, karar verirken hasta yakınına akıl danışan.
Ben O'nu nasıl sevdim anlatamam.
Keşke duygularımı anlatabilsem, beceremem...
Çocuk cerrahi'den Coşkun Bey: Çok teşekkür ederiz. nasıl ederiz, hangi kelimelerle bilemiyorum.
O nedenle yüzünüze bir şey diyemedim.
Benim insanlığa olan inancımı arttırdınız.

şimdi yine kendi hastanemize devam.
artık abimiz, ablamız olmuş doktorlarımızla.
beraber endişelenip, beraber sevindiğimiz o insanlarla.

neyse işte, detaya girmeden anlatabileceklerim bunlar.

bazen gelirim belki..yani yine uğrarım. sadece sizleri sevdiğimi söylemek istiyorum.:)