23 Şubat 2010 Salı

şablon

Kendimi Alamancılar gibi hissediyorum.
Nereye aitim, hangi şehre ve hangi hayata bilmiyorum.
Hepsi benim hayatım ama ikisinin arasında bocalıyorum.
çok bocalıyorum.

geliyorum. normal insanlar, normal hayatlar, normal dertler var.
hayatımdaki insanları seviyorum.
uyum sağlamaya çalışıyorum.
bazen sağlıyorum da.
ama sonra aklıma geliyor.
diğer hayatım.
hastnedeki hayatım.

karşınıza durmadan iyilikten bahsederek çıkıyorum.
bilmem belki komik, belki uçuk, belki gerçek dışı geliyor size.
bilmiyorum.
ya çok pembiş görünüyorum ya da çok karamsar...dışarıdan nasıl göründüğümü blmiyorum.
bir de aptalca kafama bunları takıyorum.

her neyse...ama mesala kan lazım olduğunda...
ahmet kan bankasına varmadan tek bir hasta yakını ananeyi arayıp kan bulabildim ben.
herkes birbirinin tel.nosunu kaydeder, bir de kan grubunu.
hani lazım olursa ara hemen diye.

kettlelarda ısıtılmış sularla yapılmış çaylar ikram eder hasta yakınları birbirne.
çocuklar birbirine abi-abla-kardeşlik eder.
personelle hastalar içiçe geçmiştir.
her gün ortalığı mis gibi yapan Yakup her seferinde "Ne zaman güreşeceğiz" diye takılır benimkine.
ya da bir hemşire...bir eliyle işini yaparken diğer eliyle annesinin ona teslim ettiği bebeğin elini tutmaktadır.
hiç bir şey güllük gülistanlık değildir.
herkes bunu bilir.
hiç bir gülme fırsatı kaçırılmaz bu nedenle.

normal insanlar...
iyidir onlar.
ama bizim için soru işaretdirler.
lütfen kusura bakmayın böyledir.

kimisi çok akıl verir, ne yapman ne yapmaman gerektiğini bile söyler.
sabırla dinlersin.
insansın içinden öfke yükselir, susarsın.
halbuki o konuşana kadar sen sakindin zaten.

Sanki hepimizin hafızasında durumlara uygun şablonlar var.
o şablonların dışına çıkınca şaşırırlar.

halbuki tek önemli gerçek şu:
şablon diye bir şey yok.

9 yorum:

bacon dedi ki...

cok akıllı bir milletiz uctemmuz..
o yuzden herkes veriyor birbirine..

uctemmuz dedi ki...
Bu yorum yazar tarafından silindi.
uctemmuz dedi ki...

hımmm...akıl vermekten söz ediyorsun sanırım.
beni arayıp soranların içinde en çok hoşuma gidenler kimler biliyor musun?
hiç bir şey sormadan merak etme her şey yoluna girecek diyenler.
koşup, boyunlarına sarılmak ve teşekkür etmel istiyorum o zaman.
çünkü cevapları kimse bilmiyor.

bacon dedi ki...

hı hım, akıl vermekten..

hersey yoluna hep girer di mi, eninde sonunda?..

.. dedi ki...

"halbuki o konuşana kadar sen sakindin zaten" demişsin ya.. bunu öyle iyi anladım ki ben. bazen tam ama TAM öyle oluyor gerçekten 8)
bi de
o "herşey yoluna girecek" diyenler var ya, bi tek onlara inan, doğruyu onlar söylüyor.

zupice dedi ki...

İnsan bunaldığı zamanlarda bazen tek kelime bile duymak istemiyor inanın ki...En sevdikleriniz dahi olsa, susmak çok daha iyi geliyor içinize...
Bazen de anlamlı olsun olmasın hiç susmadan konuşmak istiyorsunuz. Bir ses olsun yeter ki...
Siz galiba sessizliği dinlemek istiyorsunuz en çok...
Geçmiş olsun...Sessizce söyledim ama...
Sevgiler...
EG

uctemmuz dedi ki...

İnşallah bacon...girecek İnşallah.

Canım burdam, evet.:)

Anlattığın gibi Zupicem. Kendi başıma bırakırlarsa anlatıyorum zaten.:)
Hepinize sevgiler...:)

laleninbahcesi.blogspot.com dedi ki...

evet üç temmuzum, her şey yoluna girecek. Bundan 11 yıl önce bir hastanenin en üst kattaki odasının penceresinden , lunaparktaki, gondola binmiş çığlık atan gülen insanları gördüm ve dedimki her şey yoluna girecek her şey güzel olacak . Şimdide sana söylüyorum her şey çok güzel olacak inan bana...

uctemmuz dedi ki...

İnşallah tatlım, sağolasın.:)