13 Ekim 2008 Pazartesi

x y'ye giderken= bir varmış bir yokmuş

Bu yazı tamamlanmadı. İçten geldiği gibi yazıldı. Dünyaya bakışı onlar ve biz diye ikiye ayırdı .Valla bence iyi de yaptı. Benliğimize benliğimize yapılan kavram saldırılarına, cılız bir tepki kendisi.

empati= halden anlamak
ay bu nasıl sinir bozucu geliyor bana.
Başka işin yok mu da kendini al, karşındakinin yerine koy.
Uğraşma hiç, halden anla yeter.
O haller hepimiz için.


sempatik= cana yakın
Çokkk sempatikkk...Yani? Güler yüzlü, cana yakın, temiz, içten, hani al da içine sok derler ya öyle... Bu tariflerin hepsi sempatik kelimesinden daha açıklayıcı sanırsam.


criminal= kader mahkumu (cinsel suçlar hariç) (yandaki parantez içi kendi yorumum)
ha bir de criminal var şimdi.
Ben bunların polislerine, yargıçlarına filan bakıyorum...hiç birinin ağzından "geçmiş olsun" lafı çıkmıyor.
Üvey baba kıza sarkıntılık etmiş, gün gelmiş kız dayanamayıp babaya zarar vermiş. Kıza kiralık katil muamelesi yapıyorlar.
Sanırsın azılı terörist yavrucağız.
Biz o kıza kader mahkumu deriz, çok da iyi ederiz.

etik= ahlak (ki ikisi eşit midir, tartışılır)
etik davranmak...etiğe uygun...etik olarak...
Bunların hiçbiri bende bir duygu uyandırmıyor.
İyisi mi gece yatağa yatınca kalbime sormaya devam edeyim diyorum.
Vicdanıma...
Ne acımasız mahkemedir o, kılı kırk yarar.
kendimi bile harcar.
etikten sağlamdır yani.


ben= biz
sadece kendim için dua etmemeyi öğreten bi dolu şey yaşadım ben.
İstesem de ben diyemiyorum.
Öğrenirsem diye korkuyorum.

Yazı tamamlanmadı demiştim, doğru söylemişim...:)